Interview Marc Legendre: “Wat ik doe heb ik nooit van geld laten afhangen.”

Dit jaar won stripmaker Marc Legendre de Bronzen Adhemar, én stond hij bovenaan de verkooplijsten met de Suske en Wiske-spin off ‘Amoras’, waarvan onlangs het tweede deel verscheen. In het derde nummer van de papieren versie van Strips2Go stond een uitgebreid interview met Legendre. Hieronder het vervolg over kunst en commercie, het winnen van de Bronzen Adhemar en de strips die hij zelf graag leest.

Als er één ding is wat ‘Amoras’ en veel van Legendres andere werken met elkaar gemeen hebben, is het wel de haast filmische dynamiek. Legendre erkent dat dit geen toeval is:

“De invloed van films op de zogeheten graphic novels die ik maak, is groot. Als ik aan een strip werk, denk ik altijd ‘in film’, met geluiden, een soundtrack etc. En ook als ik een personage opvoer, heb ik acteurs voor ogen. Sean Penn, bijvoorbeeld, de manier waarop die zijn personage wordt, is indrukwekkend. Zoiets tracht ik dus ook te doen. Graven, krassen en ploeteren. Toen ‘Finisterre’ af was, ben ik in tranen uitgebarsten. Een ongelooflijk idiote vertoning, maar wellicht heeft het met dat graven te maken.”

Marc_legendre

Dit jaar won Legendre voor zijn gehele oeuvre de Bronzen Adhemar, de jury noemde hem “een extreem veelzijdig kunstenaar, die niet aflatend de grenzen van de strip en andere media opzoekt.” Gevraagd naar wat deze onderscheiding voor hem betekent, reageert hij nog altijd enigszins verbaasd:

“Ik hield daar nul procent rekening mee, minder zelfs. Maar het voelt wel goed, alsof iemand op mijn schouder klopt en zegt dat het toch een beetje zinvol is wat ik doe. Maar tegelijk besef ik de willekeur daarvan. Of je in aanmerking komt voor iets hangt niet zozeer af van de kwaliteit van je werk als wel van wie op een bepaald ogenblik in welke commissie zetelt. Dus komt er ook altijd kritiek als iemand een prijs of een betoelaging krijgt. Het is goed om dat voor ogen te houden en niet te snel te denken dat je echt goed bent in wat je doet omdat je voor een of andere prijs genomineerd wordt.”

Amoras-01

Het Suske en Wiske-experiment ‘Amoras’ blijkt een regelrechte kaskraker te zijn, maar de Vlaamse auteur is nooit bang geweest om zich aan minder commerciële projecten te wagen. De jury van de Bronzen Adhemar waardeerde “de integriteit van zijn zoektocht naar steeds nieuwe uitdrukkingsvormen van wat hem raakt […], vrij van commerciële drijfveren.” Legendre:

“Wat ik doe heb ik nooit van geld laten afhangen. Ik heb wel subsidies mogen ontvangen, maar die heb ik telkens pas aangevraagd als het boek volledig af was. ‘Finisterre’ lag bij de drukker en de andere delen lagen afgewerkt bij de uitgever toen ik m’n aanvraag indiende. De strips waren er dus lang voor ik er geld voor kreeg. Die aanvraag deed ik trouwens op aanraden van de uitgever die ook wel wist dat je met die dingen geen cent verdient.” Want inderdaad zijn zulke boeken niet winstgevend. Ze halen oplages van poëziebundels. Driehonderd verkochte exemplaren is veel. Atlas [de uitgeverij van ‘Finesterre’, ‘Verder’ en ‘Wachten op een Eiland’] stuurde mij felicitaties omdat ze 3.000 exemplaren verkocht hadden van een van mijn titels. Ik dacht dat ze dat cynisch bedoelden, maar nee, 3.000 stuks van zo’n graphic novelachtig boek, da’s blijkbaar een succes.”

Wie zijn op stripgebied je grootste invloeden en wat lees je op het moment zelf graag?

“Wat ik op dit moment graag lees: ‘Blast’ van Larcenet, op alle gebied een schoolvoorbeeld van hoe je als auteur kunt omgaan met een medium. Jorge González is nog zo iemand. Pablo Auladell ook.”

“Toen ik begon waren Gotlib en Binet mijn grote helden, maar tegenwoordig word ik door heel andere dingen beïnvloed dan door strips. Er gebeurt weinig verrassends in dat wereldje. Niet dat er geen talentvolle mensen bezig zijn, maar het zijn toch vooral spin offs en ‘meer van hetzelfde’ wat de markt overspoelt. Dat lijkt het publiek trouwens helemaal niet hinderlijk te vinden.”

Heb je nog tips voor aankomend talent? En zeker voor hen die graag als stripschrijvers aan de slag willen? Want, kun je het in Europa ook maken als stripschrijver i.p.v. tekenaar volgens jou?

“Er is ongetwijfeld nood aan goede verhalenvertellers, dus wie zin heeft moet het zeker proberen. Of je het nog kunt maken, is een andere vraag. Iedereen wil een scenario van een grote naam. In de eerste plaats de tekenaars zelf. Dat is jammer want het kan niet anders of er staan verhalenschrijvers aan de deuren van de uitgeverijen, maar wie gaat die dingen uittekenen? Liever tekenen ze een overschotje van Dufaux dan een sterk verhaal van een onbekend scenarist.”

Geef een reactie